ÇALIŞAN ANNE VE
ÇOCUK
Günümüzde kadınlar, gerek ekonomik
zorunluluklardan dolayı, gerek yaşam standartlarını yükseltmek,
meslek sevgisi, toplumda prestij kazanmak, amacıyla çalışma
hayatında yerlerini almışlardır. Annenin çalışması beraberinde bazı
sorunlar getirmektedir. Bu sorunların başında annenin olmadığı
saatlerde çocuğun bakımı, yorgun gelen annenin çocuğuna vakit
ayıramaması ve sağlıklı bir iletişim kuramaması gelmektedir.
Annenin çalışması çocuk
açısından sakıncalı mıdır, değil midir?
Çalışan anneler ve çocuklar üzerinde yapılan araştırmalar sonucu
annenin çalışmasının çocuğu olumsuz yönde etkilemediğine
varılmıştır. Bu konuda yapılan çalışmalar çalışan annelerin
çocuklarının okul başarılarının ve sosyal gelişimlerinin çalışmayan
annelerin çocuklarına göre daha üstün olduğu yönündedir. Çalışan
anne çocuğunun bakımına az zaman harcamakla birlikte, daha fazla
ilgilenerek bu yoksunluğu telafi etmektedir. Özellikle aile
üyelerinin hep birlikte olduğu akşam saatlerinde ve hafta sonlarında
zamanlarının çok büyük bölümünü birlikte ortak faaliyetlerde
harcadıklarından annenin çalışmasının olumsuz etkisi ortadan
kalkmaktadır.
Annenin çalışmasının çocuk üzerinde yaratacağı
etkiler bazı faktörlere bağlıdır. Bu faktörler annenin işi, çalışma
nedenleri, çalışma koşulları, annenin eğitim düzeyi, anne-çocuk
iletişimi, annenin yokluğunda çocuğa bakanın özellikleri ve çocuğun
yaşıdır.

0–3 Yaş Çocuğu İçin Durum
Nedir?
Bu dönemde küçük çocuğun fiziksel bakım kadar
sevgi, özen ve ilgiye ihtiyacı vardır. Bu dönemde çocuğun
yaşamındaki en önemli birey annedir. Yaşı kaç olursa olsun her
çocuğun annesine ihtiyacı vardır. Bu ihtiyacın en şiddetli olduğu
dönem yaşamın ilk yıllarıdır. Zorunluluk olduğu takdirde, anne yarım
günlük bir işi tercih etmelidir. Annenin tam gün çalışması
gerekiyorsa annenin yerini dolduracak bakıcının ya da kreşin seçimi
titizlikle yapılmalıdır ve bakıcının ya da kreşin süreklilik
sağlaması çok önemlidir. 0–3 yaş çocuğunda yedek bakım iyi ve
devamlı olsa da anne evde olduğu sürece çocuğun bakım ve eğitiminde
aktif rol almalıdır.
3–6 Yaş Çocuğu İçin Durum
Nedir?
Üç yaşından itibaren bir çocuğun iyi bir
anaokulunda eğitilmesi son derece yararlıdır. Çocuk arkadaş
çevresinde sosyalleşir, bağımsız olmayı başarır. Fakat çocuğun hala
annesine ihtiyacı vardır. Çocuk okulda öğrendiklerini annesi ile
paylaşmak ister. Bu nedenle anne çocuğu ile oyun oynamak, sohbet
etmek için çocuğuna zaman ayırmalıdır.
Anne çalışmasından ötürü ilk yıllarda kuramadığı
ilişki ve iletişimi daha sonraki yıllarda telafi edemez, bu yüzden
annenin bu ilişkilerin kurulmasına özen göstermesi buna vakit
ayırması zorunludur.
Çalışan anne ve çocuklar
arasında sağlıklı bir iletişim nasıl kurulabilir?
Çalışan anneler genellikle çocuklarını ihmal
ettiklerini düşünerek sürekli suçluluk duymakta ve çocuğu ile
birlikte olduğu saatlerde büyük bir özveri ile onların her
istediğini yerine getirmeye çalışmaktadırlar. Bu nedenle eve
dönerken her gün ona hediyeler getirerek bu durumu telafi etmeye
çalışırlar. Fakat önemli olan annenin çocuğu ile geçirdiği sürenin
uzun veya kısa oluşu değil, çocuğu ile geçirdiği sürenin niteliği ve
onunla kurduğu iletişimin türü, annenin çocuğuna iyi bir model
olması, onunla olumlu bir iletişim kurarak, onun güven, sevilme ve
bağımsızlık ihtiyaçlarını karşılayabilmesidir.
Bu nedenle, annenin çocuğu
yeterince tanıyabilmesi, duygu ve isteklerini doğru olarak
algılayabilmesi için çocuğu ile birlikte olduğu saatlerle günlük
işlerine ayırdığı zamanı ayarlayarak çocuğuna da zaman ayırmalıdır.
Özellikle okul öncesi dönem çocuğu annesi ile
birlikte ortak bir şeyler yapabilmek ve onunla oynayabilmek için
fırsatlar arar. Anne işten eve döndüğünde, öncelikle çocuğu ile
konuşmalı, onu dinlemeli, onun yapmayı istediği şeyleri yapmalı ve
daha sonra günlük işlerini yapmalıdır. Çocuğa ayrılan yarım saatlik
oyun süresi çocuğu rahatlatır ve anne-çocuk ilişkisini güçlendirir.
Çalışan annelerin yaptıkları
hatalı davranışlar nelerdir?
Çalışan anneler yaşadıkları suçluluk
duygularından dolayı çocuklarının her istediğini yerine getirmeye
çalışırlar ve sürekli şımartırlar. Eve dönüşte hediyeler alarak
durumu telefi etmeye çalışırlar. Çocuk farkında olmadan maddi
çıkarlara yönelip bencil bir birey haline gelir.
Bazı aileler ise annenin çalışmasıyla çocuğun
gerekli disiplin ve otoriteden uzak kaldığını düşünerek, ona baskı
ve katı bir disiplin yöntemi uygulayarak onun çevredeki tüm
tehlikelerden korunduğuna inanırlar. Baskı altında sürekli korunan
ve cezalandırılan çocuk ise ya otoriteye boyun eğen ya da isyankâr
bir kişi olabilir.
Oysaki anne babadan beklenilen en uygun
davranış, çocuğu ile sevgi, şefkat ve güven temeline dayanan iyi bir
diyalogun ve iletişimin kurulmasıdır.
Kaynakça
1-
Aktaş, Y., 1994 “Çalışan Anne ve
Çocuğu” Yaşadıkça Eğitim Dergisi, Sayı 36
2-
Razon, N. 1990 “Çalışan Anne ve
Çocuğu” Ana-Baba Okulu 2.Basım Remzi Kitabevi, İstanbul.